SEDE DO CAMIÑANTE

"El caminante sobre el mar de nubes"

CASPAR DAVID FRIEDRICH

SEDE DO CAMIÑANTE

Que buscas nas correntes exaltadas

en cada posta de sol, no declinar da palabra

nos límpidos farallóns que son memoria.

Que arxila indemne nos prófugos dédalos

na exasperante contradición de facer castelos

que serán ruínas memorables.

A verdade comunmente pasa inadvertida

entre múltiples razóns

escanciada nese trago que xa bebemos.

Con que estraña paixón

cada palabra vén aos teus labios.

Raquel Pazos

14 agosto 2015

CORAZÓN-PATACA

O amor labra pedras abruptas

Convérteas en pezas laminadas

Prestas a calquera edificación.

Fixo do meu corazón esta pataca

"corazónpataca"

RAQUEL PAZOS

CRUA FINALIDADE

"La manzana mordida"

ARAMIS LORIE

CRUA FINALIDADE

Non fuches quen de facer as cavadelas ao dereito cun mínimo de forza
a semente crecía predisposta ao fracaso
este cultivo, sabiámolo ben, nunca daría bo froito,
cando as cousas veñen torcidas e son febles
comezan por federte
continúan por ferirte
e conclúen por foderte.

ROMANA

ROMANA

Non me chames romana
porque vou cargada
con xoias de luxo
que son parafusos de cor de prata
Acaso te xactas porque levo
o lastre da historia nas mans?

Non me chames romana
os aneis de aceiro,
son as roscas que me faltan
parte activa da miña identidade preconcibida,
e altamente inconclusa
e resgan a pel se te acarician
deixan marcas na cara
e noutras partes
Ai! noutras partes extremas…
feren con astucia a pracer

Non me chames romana
para me provocares
pois levo metralla nas mans
e son arteira francotiradora.

Ai! amor fóisenos a tarde

escribo para non durmir

e canto nanas de doces soños

arrolo ao verso no meu regazo

combatente.

CIUTAT MORTA

VER DOCUMENTAL

VER FRAGMENTO CENSURADO

Diante do espello soporto a xornada laboral

a última da fila,

no día de hoxe case o agradezo

Hoxe que non teño ganas

de aturar a ninguén

un chinés leva cinco orellas

como un toureiro

e dous corazóns

a tantos que lles fai falta!

aínda que sexa de porco!

Parece tímido. Non son racista.

Son esa quen che cobra

o sustento día a día

e hoxe pagaría por ser invisible

que non me veña ningún desagradable

porque hoxe a monto ou me poño a chorar

non teño voz nin que dicir

o sucedido o 4 F e a Patricia Heras

deixáronme profundamente impresionada.

Búscome no espello, diante de min

e non me recoñezo.

Nel está unha tipa que olla para min solícita

sorrí e cala, cala, cala…

 Raquel Pazos

NO PAÍS DAS MATEMÁTICAS

NO  PAÍS  DAS  MATEMÁTICAS

Despexar o X da ecuación,

aventura de vivir.

Oculto latexa

sempre a un mesmo lado

o aguerrido corazón

que busca imperturbábel

a máxica proporción,

-aventura de vivir-

Sabendo que únicamente así,

Descubrirá o valor da incógnita.

O COMIDO POLO SERVIDO

"O OLIMPO"

O COMIDO  POLO  SERVIDO

Algunha vez fuches miña

percorrín as túas abas brancas,

os outeiros escarpados

e biquei o cumio sen intimidación

Recoñezo o olor da nai terra

distingo e invádeme a súa presenza

rastrexo as pegadas coa prestancia do bo cazador

e aínda así, algunha vez, fun perdiz* ao sol.

Vigo, 2 decembro

*De acordo á Lenda Grega, a primeira perdiz apareceu cando Dédalo botou ao seu sobriño Perdix dende un monte, nun arrebato de ira.

As habilidades de Perdix, provocaron os celos de Dédalo, quen rematou empurrándoo dende o alto do templo de Atenea no Acrópole, pero a deusa, que favorece ao enxeño, viuno caer e cambiou o seu destino transformándoo nunha ave bautizada co seu nome: A Perdiz.

MAL ASUNTO

MAL  ASUNTO

A tod@s @s egoístas e interesad@s

 c@s que me levo topado

Cando impera o egoísmo

Sucede a ruína, a descoloración

o interese propio invade a retina

e a maldade tan abstracta ela

é unha mancha de viño tinto

derramado nos zapatos que non sae

por máis que a fregues.

Sucede a traizón

perdes cobertura e nin te ves

e alguén deixa pasar o tempo

e demora de máis,

o pouso do café

por ver se cambias.

Sucede que non che importa

que se instale a indiferenza

e vive acomodada no sofá

tan ancha

como estreitas son as canles

que levan ao insensíbel corazón…

Cando o egoísmo impera

Sucede que mentes máis que amas.

Vigo, 22 novembro 2014

PÉRDOME EN TI

Pérdome en ti

E sinto que bótome a andar polo sagrado

Son quen de desfacerme

E reinventarme

Por ti

Son vagalume ao sol

Sen espaventos

Con ser atea,

O teu amor será o meu cáliz

Raquel Pazos

Vigo, 31 outubro

BLOGUEIRAS, de lectoras, escritoras e blogs

No día de onte, Marta Dacosta, Vanesa Santiago e eu mesma, participamos nunha mesa redonda, organizada polo Centro de Documentación e Recursos Feministas de Vigo na que contamos a nosa experiencia como lectoras, escritoras e críticas e achegamos a nosa visión sobre este novo modelo de expresión e comunicación.

Meu agradecemento ao Centro de Documentación por brindarme esta oportunidade de facer máis visíbel e polo recoñecemento que isto supón para auga nos labios, ás compañeiras de mesa, boas faladoiras, e por suposto ao público asistente que se prestou a amenizar a xornada coa súa participación.

E CON TODO

E CON TODO

Aínda que esvaia con témperas

a toda cor, as crebas da tempestade

e chante nos días

máis de mil sorrisos

pola claridade que expanden os teus ollos

Aínda que vista con luvas de néboa as mans

que ansían…

e acepte vilmente

que a memoria me engane

Aínda que tire da sedela como unha rincha

a piques de fenecer

ávida de fame, con toda a miña forza

e suba á superficie contra toda tempestade

mil veces enganchada a este cálido anzol

totalmente desgarrador,

disque os peixes teñen escasa memoria

Aínda así, e con todo, son feliz

Cangas do Morrazo, 26 setembro

PLANICIE

"Planicie"

GEORGES BRAQUE

Pon todas as distancias xuntas,

unha detrás da outra

Así a desesperación será maior,

inmensa, irredutíbel.

Así o lóxico sería non te botar de menos

non estrañar a túa alegría perenne

O mundo sería entón unha enorme extensión,

uniforme, monótona, a terra chá,

unha clara e absoluta planicie

onde sería impensábel

que unha folla, tan só unha única folla

batese contra o cristal

Raquel Pazos

Cangas do Morrazo, 17 setembro

ANIVERSARIO

JOSÉ GORIS CUINHA -Imaxe

ANIVERSARIO

a José Goris

No día de onte celebramos o 50 aniversario

Enarboramos noites de pracer imaxinarias

queimamos as bandeiras

daquela patria imposta

a simboloxía foi causa de escarnio e maldicir

por un comezo máis afortunado

na segunda metade da vida

partimos o pan e partillamos o viño

sentímonos deuses e raíñas, donas de seu,

e así imos mantermos en pé

na estadía do noso soño sulagado

que arrebatador flúe polas veas

e nin unha gota, nin unha soa gota

deixaremos perder

por máis que manque e pese sobre nós

a eminente crucifixión.

Raquel Pazos

12 setembro 2014

Cangas do Morrazo

  

MEMORIA

"Hombre con cabeza llena de nubes"

SALVADOR DALÍ

MEMORIA

Elévasme

por un universo azul

Elévasme

a un tempo indefinido

Elévasme

maxicamente

Dásme ás

Perséguesme

coa querenza dunha puta triste

á que alguén un día deu

un pouco de amor

Raquel Pazos

Cangas do Morrazo, setembro

MAR CALADO

No silencio

enredada nas silveiras

meto o dedo na ferida

e a dor baixo dunha pedra

no fondo do mar

Cangas do Morrazo, 4 setembro 2014

COMEZO E FIN DE TEMPORADA

COMEZO E FIN DE TEMPORADA

Adeus dixen á illa

á grata sorpresa

das súas pendentes escarpadas

á profundidade máis íntima

que me acolleu, crepitante

suave e salvaxe a un tempo.

Adeus dixen á illa,

á que me desgarrou a punta de navalla

á que sempre hei de volver

calor, calor, calor e doce

plátano frito quente, veludo azul

na memoria, e pube

que me eleva á cordilleira

fronteira desexada

na que a vontade esvaro,

illa que me cerca.

Cangas do Morrazo, agosto 2014

HISTORIA DE AMOR

HISTORIA DE AMOR

Vigo, un total de case

trescentos mil habitantes

segundo as últimas estatísticas.

O amor é unha gota de aceite

nun vaso de auga.

Escasa, moi escasa a posibilidade

de podermos coincidir.

As luces da cidade reflicten

as teclas consagradas

dun piano sobre o mar

nelas entretéñome

son puro espellismo,

pompa de xabón.

Serache doado esquecer

que existo.

O ronsel que deixas, logo de amarte

dáme para vivir

mantenme a flote

Happy day for you

os meus mellores desexos

que sexas feliz, mon amour

Cangas, agosto 2014

Domíname

con máxima cobertura

Refaime

Tiras de min coma un guindastre

Elévasme por tan altas guías…

mais eu levo control

Despréndome

a pel da casca, cuestión de madurez

Gardas o olor do combustíbel

logo dun arranque forzado, e iso,

É iso

polo que gusto tanto de ti

VOLTA CICLISTA

VOLTA  CICLISTA

Quen non artellou

monecas desarticuladas

un brazo ou a perna fóra de lugar

e veña a darlle voltas,

quen non desmontou as rodas

ata chegar ao motor

por ver se os mecanismos

realmente funcionan

virar as costas á pantalla

ou mesmo rascar o nariz

no momento crucial da peli

porque non saibas que choro

A pel resgada

Vestixios de amor

A vida son etapas

Volta ciclista

cando caes, érgueste

o demais que perdura

e tatúa o corpo

son cicatrices